IJsberen: Ursus maritimus 

De eerste IJsberen gesignaleerd!

2 IJsberen op Ytre Norsk Øya en 3 IJsberen op Inre Norsk Øya (moeder + 2 jongen).

Op het laatst genoemde eiland had Martin tijdens de vorige trip een dode aangespoelde walvis gezien. Hij had dit gerapporteerd aan de Sysselman en hoopte dat deze hem niet weggehaald zou hebben. Zo’n walvis is een makkelijk hapje en trekt daarom verschillende vleeseters, waaronder IJsberen aan. Het skelet lag er nog, bijna kaalgevreten. Een meeuw deed zich te goed aan de laatste restjes en 100 meter naar rechts lag een moeder beer met haar 2 1-jarige jongen.

De IJsberen volgens een lezing van Martin:

COTY = Cub Of This Year
COLY = Cub Of Last Year  

COTY werd geboren dec.2000/jan. 2001.

Mama beer heeft tot maart niet gegeten en als ze wat ving, met name Ringelrobben, heeft ze het aan de kleintjes gegeven. Maart het jaar ervoor heeft ze gepaard. Dit is de enige tijd dat IJsberen een territorium hebben. De paring is slechts een keer er in en er weer uit, niets meer. De bevruchting vind plaats, maar de bevruchte eicel nestelt zich pas 4 maanden later in omdat er dan weer voldoende voedsel komt. De draagtijd is ook maar 4 maanden anders krijgt de moeder zwangerschapsvergiftiging.

Na 2 jaar en 4 maanden worden de kleintjes losgelaten. De 1ste zomer is het moeilijkst voor de kleintjes, mannetjes beren ruimen de kleintjes het liefst op om met de moeder te kunnen paren. Beren kunnen 25 jaar worden.

♀ 300 – 500 Kg te herkennen aan de grote afstand tussen neus en ogen.

♂ 500 – 1000 Kg te herkennen aan de evenredige verhouding neus – ogen – oren.

Als de beren hun prooi aanvallen zitten ze vol agressie, zelfs als ze een nest eieren leegroven, rennen ze er op af alsof ze bang zijn dat ze weg zullen lopen. Kleine kuikens slaan ze als of het grote prooien zijn die veel weerstand bieden. Als ze uiteindelijk ophouden kunnen ze in dit geval hun maaltijd van de grond oplikken.
Ook als een beer teleurgesteld is gebruiken ze hun kracht om zich af te reageren. Martin vertelde het verhaal dat er een man per sneeuwscooter naar zijn huisje was gegaan. Een beer, aangetrokken door het geluid en de geur (ze kunnen een zeehond op 3 KM afstand ruiken), ging op onderzoek uit. Hij vond de sneeuwscooter, snuffelde daaraan, brandde zijn neus aan de uitlaat en werd toen zo boos, dat hij de hele sneeuwscooter aan ‘puinpoeier’ sloeg.